In Vedado gaat rond zeven uur 's avonds meestal het licht uit, en de straat loopt niet leeg. Hij stroomt vol. Stoelen komen op het trottoir, de dominotafels schuiven onder straatlantaarns die niet werken, en over een kilometer is het helderste aan de kust een generator van een hotel die licht over de zeewering werpt. Havana draait op improvisatie, en of dat de vlucht waard is, heeft minder met de stad te maken dan met wat je aan verwachtingen in je koffer hebt gestopt.
Het korte antwoord voor het lange
Kom als je architectuur, muziek, schilderkunst en gesprekken wilt, en als je wrijving kunt verdragen zonder dat het je humeur verpest. Blijf weg als je een warme douche op aanvraag nodig hebt, een volledig menu, een betrouwbaar schema, of een avond die precies gaat zoals gepland. Ik meen elk van die dingen letterlijk. De elektriciteitsvoorziening valt elke dag langdurig uit in het grootste deel van de stad; water wordt elektrisch opgepompt, dus een stroomstoring in een hoog gebouw betekent ook geen douche tot de stroom terugkomt; en keukens werken met wat die week is aangekomen in plaats van met het menu dat ze hebben gedrukt.
Wat er sinds de oudere gidsen is veranderd, is de moeite waard ronduit te vermelden, want het beïnvloedt wat je kunt boeken. Iberostar verliet Cuba in juli 2026 en Meliá voltooide zijn terugtrekking op 24 juli 2026, dus twee van de namen die je op oudere hotelpagina's hebt gezien, bestaan hier niet meer. Het Ministerie van Toerisme en Havanatur vermelden achttien accommodaties in Havana die in de zomer van 2026 operationeel zijn, een korte lijst voor een hoofdstad van deze omvang. De Fabrica de Arte Cubano, die een hele avondcircuit in Vedado vormgaf, sloot in juni 2026 zonder heropeningsdatum. Het brandstoftekort heeft een groot deel van de particuliere oldtimer-vloot aan de grond gehouden, die vroeger de standaardmanier was om de kust te zien.
Daar staat tegenover: de Cubaanse schilderkunstcollectie is nog steeds een van de beste van het westelijk halfrond, de zondagse rumba vindt nog steeds plaats, het cabaret opent nog steeds zes avonden per week, en de zeewering heeft geen elektriciteit nodig. Berichtgeving in augustus 2026 beschreef de Malecón als leeg genoeg om over te steken zonder uit te kijken, wat je zowel vertelt dat de bezoekersaantallen zijn ingestort als dat je een groot deel van Havana min of meer voor jezelf zult hebben.
Waar je slaapt, en waarom de lijst korter werd
De nuttige vraag over elk hotel in Havana in 2026 is of de accommodatie haar eigen stroom en water opwekt. Drie doen dat op grote schaal, en alle drie laten ze je binnenlopen voor een drankje.
Hotel Nacional de Cuba (Vedado, op de klif waar de Malecón buigt) is de voor de hand liggende. Het staat op de officiële exploitatielijst, het heeft back-upgeneratoren, en het tuinterras boven de zee is de enige klassieke zonsondergangplek in Havana waar betrouwbaar nog licht brandt. Drankjes kosten ongeveer $6 tot $12; kamerprijzen variëren enorm afhankelijk van hoe je boekt, en betaling is contant. Het neemt groepen zonder problemen aan, want het terras slikt al decennialang touringcars, en er is geen deurbeleid om te onderhandelen. Als je als stel reist en het uitzicht wilt zonder het uur van de touringcars, ga dan voor zes uur.
Hotel Parque Central (Oud-Havana, tegenover het park waarnaar het vernoemd is) is hetzelfde verhaal in het koloniale centrum, en hier zorgt de naamsverandering voor verwarring: het was het Iberostar Parque Central, en sinds het vertrek van Iberostar handelt het alleen onder de huidige naam. Boek het onder die naam, anders vind je het niet. Het staat vermeld als operationeel met eigen stroom en water per eind augustus 2026. De rooftop poolbar laat niet-gasten toe, drankjes kosten ongeveer $8 tot $14, en je krijgt er het beste vrijstaande uitzicht op de koepel van het Capitool in de stad, beter voor foto's dan wat je op straatniveau zult krijgen.
Hotel Cohiba (Vedado, aan de zeekant) is het voormalige Meliá Cohiba, nu staatsgerund onder de verkorte naam na de terugtrekking van Meliá. Het staat zowel op de officiële Cubaanse lijst als op de lijsten die Britse touroperators gebruiken, als een accommodatie met onafhankelijke stroom en water. Het heeft ook de grootste conferentiecapaciteit die nog functioneert in Havana, wat het de praktische keuze maakt voor alles wat op een groepsboeking lijkt. Alleen contant, en de prijzen liggen aan de top van het lokale bereik.
Privékamers in familiewoningen blijven de warmere en goedkopere optie en ik zou niemand ervan weerhouden, maar begrijp de afweging. Een privéhuis zit op hetzelfde net als de straat, zonder generator en vaak zonder dakwatertank die groot genoeg is om een lange onderbreking door te komen. Je koopt gastvrijheid, geen infrastructuur. Als je beide wilt, splits de reis dan: een paar nachten in een huis, een paar in een hotel met een generator, en gebruik de Havana hotelzoektocht om te zien wat daadwerkelijk boekbaar is voor jouw data in plaats van wat de oudere vermeldingen suggereren.
Dagen die geen stroom nodig hebben
Bouw je daglichturen rond dingen die buiten of bij daglicht zijn, en de stroomonderbrekingen zijn niet langer het verhaal van je reis.
Fusterlandia (Jaimanitas, westwaarts langs de kust) is het duidelijkste voorbeeld van het principe. Het is een bewoonde wijk in plaats van een park of galerie: het mozaïek van José Fuster heeft zich over meer dan tachtig huizen verspreid, met het atelier van de kunstenaar zelf in het centrum. Het sluit niet in conventionele zin, hoewel het atelier en de tegelverkopers rond vijf uur stoppen. De toegang is gratis, groepen zijn welkom en niemand bewaakt de deur; neem contant geld mee als je tegels of prenten wilt, want dat zul je willen.
Callejón de Hamel (Cayo Hueso, Centraal-Havana) is een kort, beschilderd steegje dat op zondag iets heel anders wordt, wanneer de rumba om twaalf uur 's middags begint. Het is gemeenschapsgestuurd in plaats van staatgeprogrammeerd, en daarom is het de neergang intact doorgekomen; het werd bevestigd als nog steeds actief op basis van bewijs dat in juni 2026 is bijgewerkt. Het is gratis en buiten en heeft niets van het net nodig. Geef de muzikanten een fooi; $3 tot $5 per persoon is normaal en in geest niet optioneel. Groepen zijn prima, maar tegen zondagmiddag is het steegje echt vol, dus als drukte niet je ding is, kom dan om 11.30 uur en ga aan het uiteinde staan.
Museo Nacional de Bellas Artes de Cuba (twee gebouwen, beide in het oude centrum) is degene die ik in elke route zou beschermen. De Cubaanse collectie is van wereldklasse naar elke maatstaf, niet naar lokale maatstaven, en omdat de zalen daglicht hebben, is het de sterkste optie op een natte dag of een lange stroomstoring. Eén ticketexploitant dekt beide gebouwen en je kunt beide op één dag doen als je gedisciplineerd bent met de lunch. De toegang is een bescheiden bedrag in pesos (neem kleine biljetten mee), en rondleidingen voor groepen zijn vooraf boekbaar. De openingstijden zijn zonder kennisgeving verschoven, dus controleer de eigen site van het museum op de ochtend dat je van plan bent te gaan, niet de avond ervoor.
Museo Hemingway Finca Vigía (San Francisco de Paula, ongeveer 15 km buiten de stad) is een huis dat je door de open deuren en ramen bekijkt in plaats van erdoorheen te lopen. Dat is bewust anti-diefstalbeleid, geen teken van sluiting of verval, en als je dat eenmaal weet, voel je je niet meer tekortgedaan. De kamers zijn gelaten zoals ze waren, en het uitzicht terug over de stad vanaf het terrein is de reden om te gaan. De toegang is ongeveer 125 CUP plus je taxi. De beperkende factor is brandstof, niet het museum: spreek een wachttarief af met je chauffeur voordat je vertrekt, en verwacht te betalen voor het wachten. Touringcars regelen het routinematig en het terrein slikt gemakkelijk grote aantallen.
De Malecón (van het oude centrum naar Vedado) is het andere dat hoe dan ook werkt. Met het net langdurig uit is dit waar de stad 's avonds echt naartoe gaat, en de zeewering doet het werk dat de bars vroeger deden. Het is gratis, het neemt elke groepsgrootte aan die je wilt, en het is het beste uur van de dag om te begrijpen wat er met Havana is gebeurd. Het is ook leger dan in mensenheugenis.
Eten wanneer de toeleveringsketen dun is
Zoek naar schaal. Keukens met meerdere zalen, hun eigen bakkerij of hun eigen back-up blijven meestal serveren tijdens stroomonderbrekingen die kleinere zaken 's avonds sluiten.
El Biky (Centro Habana) is om precies die reden de betrouwbaarste maaltijd van de stad. Bakkerij, café, bar en een restaurant op de bovenverdieping onder één dak, de hele dag open, met genoeg vloeroppervlak om een groep zonder aankondiging te plaatsen, wat hier zeldzaam is. De meeste gerechten liggen tussen $6 en $15. Als een dag in het honderd loopt en je hebt een plek nodig die gewoon open is, dan is dit het antwoord.
La Guarida (Centro Habana) blijft het ijkpunt onder de particuliere restaurants van Havana, sinds 1996 gevestigd in het gebouw met de Fresa y Chocolate-trap, en actuele recensies laten zien dat het nog steeds werkt zonder signaal van sluiting. Hoofdgerechten kosten ongeveer $18 tot $30. Twee praktische punten. De eigen website gaf fouten op de dag dat ik keek, dus bevestig telefonisch voordat je de stad doorkruist. De kamers zijn ook klein en verdeeld over meerdere verdiepingen, dus het neemt groepen alleen aan na voorafgaande afspraak, en een grote groep die onaangekondigd komt, wordt beleefd en vastberaden weggestuurd. Voor twee personen is het nog steeds het beste diner van de stad.
El Cocinero (Vedado) heeft een dakterras dat groepen goed aankan, met hoofdgerechten rond $12 tot $22, en het stond in augustus 2026 nog als operationeel vermeld. Het draagt dit blok nu alleen: de Fabrica de Arte Cubano ernaast, die vroeger de reden was dat mensen naar deze hoek kwamen, sloot in juni 2026. Plan de avond rond het diner in plaats van rond wat daarna komt, en reserveer vooraf voor alles boven zes personen.
El Chanchullero (Oud-Havana, aan Plaza del Cristo) is het eerlijke goedkope tegenwicht voor de Hemingway-route en maakt er zijn eigen grap over. Gerechten kosten $4 tot $9, wat het beste waar voor je geld is qua eten en drinken in het oude centrum. Het is heel klein en er ontstaan rijen, dus een gezelschap van meer dan vier wacht of splitst zich over tafels. De huidige status berust op een actieve sociale aanwezigheid in plaats van een nieuwsbron, dus beschouw het als waarschijnlijk open in plaats van zeker; El Dandy aan hetzelfde plein is de voor de hand liggende uitwijkmogelijkheid als het rolluik naar beneden is.
Wat er 's avonds nog te doen is
Tropicana (Marianao) draait sinds 1939 en heeft zijn ticketinformatie in juni 2026 vernieuwd. Omdat het openlucht is en op een generator draait, is het minder blootgesteld aan stroomuitval dan welke indoor zaal in de stad dan ook, wat een echt argument is naast het spektakel. Tickets kosten $85 tot $150 afhankelijk van de stoelcategorie, tafels in lagen en busvervoer zijn standaard, en het is gebouwd voor groepen op een manier die bijna niets anders hier is. De aanvang om 22.00 uur is het addertje: regel je rit naar huis voordat je naar binnen gaat, want er een vinden om één uur 's nachts in een onverlichte straat is geen plan.
La Zorra y el Cuervo (Vedado, aan La Rampa) is de serieuze jazzzaal, en een geplande locatie voor de Havana Jazz Festival-editie van januari en februari 2026. De entree is ongeveer $10 inclusief een drankje. De kelder is klein, er zijn geen reserveringen voor grote gezelschappen, en de sets beginnen laat, dus kom in een kleine groep, arriveer vroeg, en accepteer dat de zaal afhankelijk is van netstroom. Behandel de avond zoals je het weer behandelt en heb een tweede optie, wat aan deze kant van de stad meestal betekent dat het diner lang duurt of de zeewering.
Je verplaatsen, en het brandstofprobleem
NostalgiCar (Vedado) is eigendom van Julio en Nidialys en rijdt nog steeds, met gerestaureerde Amerikaanse auto's voor ongeveer $30 tot $50 per uur per auto, vier of vijf passagiers per stuk, en colonnes van meerdere auto's voor groepen in overleg. Het is ook het meest brandstofgevoelige in dit stuk: het tekort van 2026 heeft een groot deel van Havana's particuliere klassieke vloot aan de grond gehouden, dus boek ruim vooraf en bevestig de dag ervoor. Als het rijdt, is een uur langs de kust het beste geld dat je hier uitgeeft.
Anders: spreek elke taxirit af voordat je instapt, er zijn geen ride-hailing-apps, en ritten buiten het centrum worden geprijsd op basis van de brandstofangst van de chauffeur net zo goed als op afstand. Wandelen in het oude centrum en Centro Habana is overdag eenvoudig en na donker op de hoofdaders volkomen normaal, al zijn onverlichte zijstraten echt donker, dus neem een zaklamp mee, niet alleen een telefoon.
Praktische notities
Neem al je geld contant mee, in euro's of dollars, in een mix van coupures. Kaarten van Amerikaanse banken werken helemaal niet in Cuba, en kaarten van elders werken onvoorspelbaar genoeg dat geen verstandig plan erop vertrouwt. Verschillende plekken hierboven zijn expliciet alleen contant, waaronder twee van de drie hotels. Houd kleine pesosbiljetten apart voor museumentree en fooien.
Reken op enkele uren zonder stroom en water per dag, en pak dienovereenkomstig in: een powerbank die groot genoeg is voor twee dagen, een hoofdlamp, en een hervulbare fles. Douche wanneer het water er is, niet wanneer je er zin in hebt. Die ene gewoonte neemt het grootste deel van de dagelijkse frustratie weg.
Wat timing betreft, november tot maart is droger en koeler en dan is de stad het meest leefbaar; het jazzfestival valt in januari en februari. Zondag ligt vast door de rumba om twaalf uur. Houd één flexibel daglichtslot vrij voor het Bellas Artes op de dag dat de openingstijden uitkomen.
Een ruwe dag in het midden kost $25 tot $40 aan eten verdeeld over twee behoorlijke maaltijden, $10 tot $25 aan drankjes en $20 tot $40 aan taxi's, plus de eenmalige kosten: de cabaret voor $85 tot $150, een uur klassieke auto voor $30 tot $50, musea voor een paar dollar. Accommodatie is de variabele, en de generatorpremie is het waard voor ten minste een deel van het verblijf.
Havana beloont reizigers die nieuwsgierig aankomen en het programma los houden, en straft degenen die met een schema aankomen. Op dit moment is het leger, in reële termen goedkoper en gastvrijer dan het in jaren is geweest, en de dingen die de reis de moeite waard maakten (het licht op de zeewering, de schilderkunst, de muziek die op straat gebeurt omdat het binnen niet kan) zijn de dingen die geen stroom nodig hebben. Voor het bredere beeld van hoe de stad in elkaar zit voordat je boekt, is de Havana-gids het startpunt.
