Havana is een lage stad, en dat is precies waarom het uitzicht hier zo belangrijk is. Het grootste deel bestaat uit vier of vijf verdiepingen met zuilen, luiken, watertanks en drogende was, dus de handvol plekken die boven de daken uitsteken — een hotelterras, een klokkentoren, een marmeren mirador of een fortmuur aan de overkant van de baai — geven je elk een andere lezing van dezelfde straten. Hieronder lees je waar je omhoog kunt, wat je vanaf elk punt ziet en wat je moet doen om binnen te komen.
De drie hoge punten van Vedado
Begin met het punt dat de stad verklaart. Het Memorial José Martí mirador op Plaza de la Revolución is het hoogste openbare uitkijkpunt van Havana, en in het kleine zaaltje bovenop valt de geografie eindelijk op zijn plek: de torens van Vedado die naar het water toe afdalen, het dichte raster van Centro Habana daarachter, de baai die zich oostwaarts voorbij de forten opent en de zeewering die in een lange, bleke boog wegloopt. De entree is een paar dollar voor het museum en de lift samen. Het addertje onder het gras is de lift, die zo vaak buiten dienst is dat je bij de balie moet vragen voordat je betaalt, want het alternatief zijn 567 treden. Het uitkijkpunt biedt maar plaats aan een handvol mensen tegelijk, dus tourgroepen gaan in ploegen omhoog; kom je achter een bus aan, reken dan op een korte wachttijd en niet op een verloren middag.
Een klein stukje noordwaarts, boven op het Iberostar Selection La Habana — de toren die iedereen simpelweg Torre K noemt — staat Habana Blues Sky Bar, midden in Vedado. Hij opende in februari 2025 als het hoogste gebouw van Cuba, waarmee dit de allerhoogste bar van de stad is, een simpel feit wat je ook van de toren zelf vindt. Veel habaneros hebben een uitgesproken mening over hoe hij nu de skyline van Vedado domineert. Die discussie hoort bij de straat beneden; vanaf hier krijg je het schoonste 360-gradenpanorama van Havana, met de Malecón aan de ene kant en de uitgestrekte stad aan de andere. Overdag kun je gewoon binnenlopen en is het kindvriendelijk, dus het werkt als tussenstop in de middag met kinderen erbij. De cocktailservice 's avonds loopt van 18.00 tot 01.00 uur en is het waard om vooraf te reserveren als je met meer dan een paar personen bent; drankjes kosten ongeveer 8 tot 15 USD.
Het uitzicht waar locals je echt naartoe sturen, is La Torre, boven op het Edificio FOCSA in Vedado, de betonnen reus uit de jaren vijftig die een halve eeuw de titel van hoogste gebouw van Havana droeg. Het blijft het beste panorama van de stad waar je rustig kunt zitten. Er zijn twee manieren om binnen te komen, en dat onderscheid is belangrijk. Het restaurant werkt alleen op reservering, heeft een dresscode en hoofdgerechten van ongeveer 20 tot 35 USD — een echte gelegenheid en de juiste keuze voor een jubileum of een lange lunch met de glazen wand naast je. De aangrenzende bar heeft exact hetzelfde uitzicht, geen dresscode en geen reservering, en je houdt hem bezet voor de prijs van een drankje. Stellen met een budget lopen het beste langs de hostess rechtstreeks de bar in, zonder gêne; de zonsondergang is vanuit beide ruimtes identiek.
Oud Havana op dakniveau
De oude stad beloont een lagere, dichtere blik, en de vreemdste manier om die te krijgen is de Cámara Oscura op het dak van het Edificio Gómez Vila aan Plaza Vieja. Het is de enige camera obscura in Latijns-Amerika en het Caribisch gebied: een verduisterde ruimte waar een lens en spiegel een live, bewegend beeld van Havana op een witte schotel projecteren, terwijl een operator vertelt wat je ziet, in het Spaans, Engels, Frans of Italiaans. Een sessie is voor ongeveer tien personen, dus grotere groepen worden gesplitst en om de beurt binnengelaten. Het ticket is symbolisch, feitelijk minder dan een dollar, en het buitenterras en de cafetaria ernaast doen het prima als uitkijkpunt als de donkere kamer vol zit. Het is dagelijks open, ongeveer van 8.30 tot 17.30 uur, dus dit is een daguitstapje dat je niet in een zonsondergangsplan kunt schuiven.
Vijf minuten bergafwaarts richting het water was de klokkentoren van de Basílica Menor de San Francisco de Asís in Oud Havana ooit het hoogste bouwwerk van de stad, en nog steeds geeft hij het beste uitzicht op laag niveau over de haven en de daken van de oude wijk: tegels, terrassen, waterbakken, de kranen op de kade aan de overkant, allemaal dichtbij genoeg om te lezen. Het trappenhuis en het platform boven zijn krap, dus groepen gaan met een of twee tegelijk omhoog in plaats van als gezelschap. Een kleine museumentree van een paar dollar dekt ook de collectie religieuze kunst en het schip; de basiliek zelf functioneert nu vooral als concertzaal, en de akoestiek is de reden om onderweg naar beneden nog even te blijven hangen.
Voor iets intiemers brengt de Roof Garden van Hotel Ambos Mundos in Oud Havana je op gelijke hoogte met de kathedraaltorens in plaats van boven alles uit, en dat verandert het beeld volledig. Je zit ín het daklandschap in plaats van erop neer te kijken, dichtbij genoeg om waslijnen en de staat van het pleisterwerk te zien. Dit was het Havana-hotel van Hemingway, wat de drukte verklaart, maar het terras is bescheiden van formaat: prima voor twee, prima voor zes, onhandig voor twintig. Het is toegankelijk voor niet-gasten, reserveren is meestal niet nodig en cocktails kosten ongeveer 5 tot 8 USD.
Parque Central en de koepel van het Capitool
Drie dakterrassen delen het uitzicht op het Capitool, en ze zitten op drie totaal verschillende prijsniveaus.
Het beste waar-voor-je-geld-uitkijkpunt van Havana is het dakterras van Hotel Inglaterra aan Parque Central. Er is geen entree, geen dresscode en het is zelden zo vol dat iemand wordt weggestuurd. Je loopt gewoon naar binnen en pakt de lift. Cocktails kosten ongeveer 3 tot 5 USD, de koepel van het Capitool zit recht voor je en er is de meeste avonden livemuziek. Overdag is het een zonneterras, na het donker een bar en grill. Reis je met een grote groep en wil je niet onderhandelen over een deurbeleid, dan is dit het makkelijke antwoord.
Naast de deur heeft Mirabana boven op het Iberostar Selection Parque Central het grootste dakoppervlak van de oude stad, met een loungeruimte met airconditioning naast het open terras, wat het de betrouwbare keuze maakt bij augustushitte of een plotselinge hoosbui. De kleding is casual, groepen worden goed opgevangen, de meeste avonden is er livemuziek en cocktails kosten ongeveer 7 tot 12 USD. Kom ongeveer een uur voor zonsondergang als je een plek aan de reling wilt in plaats van een tafel die daarvan af staat.
Het dichtstbijzijnde uitzicht op ooghoogte op de koepel van het Capitool vind je bij El Surtidor, het zwembadterras en de bar van het Gran Hotel Manzana Kempinski La Habana, waarbij het panoramische restaurant San Cristóbal hetzelfde uitzicht deelt. Het is ook de hoogste prijsklasse van Havana, met cocktails van 12 tot 18 USD, en de toegangsregels zijn reëel: het dak is voor hotelgasten en buitenstaanders komen alleen binnen met een reservering vooraf. Groepen moeten reserveren en vooraf bevestigd worden. Kom niet onaangekondigd met acht personen aanzetten en verwacht dat charme werkt. Het deurbeleid wordt gehandhaafd, en terug naar de lobby worden gestuurd waar je vrienden bij staan is een slecht begin van de avond. Goed gereserveerd is dit het meest verzorgde dak van de stad. Los je het liever op door te slapen op de hoogte waar je wilt drinken, dan dekken de Havana hotels de torens aan Parque Central en in Oud Havana.
Centro Habana, traptrede voor traptrede
La Guarida — Bar Mirador in Centro Habana is de klim die iedereen achteraf beschrijft: een grootse, half vervallen huurtrap, wasgoed aan lijnen over de bordessen, buren die hun dagelijkse gang gaan en dan een rooftopbar bovenop. De bar heeft zijn eigen tapas- en cocktailmenu, dus je kunt puur voor het uitzicht en een drankje omhooggaan zonder je vast te leggen op het volledige restaurant beneden, al moet je daar wel ruim vooraf reserveren als je ook wilt dineren. Cocktails kosten ongeveer 8 tot 12 USD. Het terras is compact. Een stel of een groep van vier doet het prima; een groep van twaalf niet.
Malecón 663 in Centro Habana is de buitenbeentje op deze lijst, want het uitzicht is hier de oceaan in plaats van de stad. Het dak van het boetiekhotel kijkt uit op de zeewering, en op een ruwe dag slaat de nevel over de stenen beneden je heen terwijl achter je een band speelt. Het is intiem eerder dan groot, dus bel vooraf als je met meer dan een handvol personen komt; cocktails kosten ongeveer 8 tot 12 USD, en beneden is er een bistro en conceptstore als je vroeg aankomt. Voor een eerste avond in Havana, wanneer je het water en het geluid wilt in plaats van een panorama, is dit degene.
Het schoorsteenterras in Vedado
El Cocinero in Vedado zit in een voormalige bakoliefabriek, en het terras kronkelt rond de oude bakstenen schoorsteen: een lager en stedelijker uitzicht dan welke toren dan ook, en architectonisch nergens anders in de stad te vinden. Het ligt ook direct naast Fábrica de Arte Cubano, dat donderdag tot zondag om 20.00 uur opengaat, waardoor het de vaste plek is geworden om te eten en drinken terwijl je wacht tot de kunstfabriek opengaat. De bar werkt zonder reservering en het terras is groot, wat het echt groepsproof maakt; reserveer als je wilt dineren. Cocktails kosten ongeveer 5 tot 9 USD.
Aan de overkant van de baai, terugkijkend
Geen enkel dak in Havana laat Havana zelf als skyline zien. Daarvoor steek je het water over.
Het goedkoopste grote uitzicht, en het leukste om te bereiken, is de Cristo de La Habana in Casablanca. Ongeveer elke vijftien minuten vertrekt een veerpont voor forenzen vanaf de terminal in Oud Havana aan de San Pedro, en de overtocht duurt ongeveer even lang; het tarief is symbolisch, en de passagiers zijn mensen die met boodschappen naar huis gaan in plaats van toeristen. Vanaf de kade is het een korte, steile klim naar het beeld, waar het terras open, gratis en zonder ticket is. Je kijkt recht terug over de monding van de baai naar de oude stad, en de veerpont zelf is al de helft van het plezier.
Castillo de los Tres Reyes del Morro, op de landtong boven dezelfde vaargeul, geeft de klassieke ansichtkaarthoek: de stad van buitenaf gezien, laag en bleek langs het water, met de Malecón die westwaarts wegloopt. De entree is ongeveer 3 USD, met een kleine extra toeslag voor de vuurtoren, al is de toegang tot de vuurtoren onregelmatig, dus zie de klim als een bonus en niet als de reden om te komen. De wallen zijn breed en open, wat het comfortabel maakt voor groepen.
Daarnaast is Fortaleza de San Carlos de la Cabaña het grootste koloniale fort van de Amerika's, met bars, restaurants en heel veel muur om over uit te waaieren. De echte trekpleister is het cañonazo van 21.00 uur, wanneer soldaten in 18e-eeuws uniform uitmarcheren en een kanon over de baai afvuren — een ritueel dat overleeft uit de tijd dat het schot het sluiten van de stadspoorten aankondigde. Het levert ook precies op het juiste uur het stadsuitzicht, met de lichtjes die aan de overkant van het water aangaan. De mars begint rond 20.40 uur, dus sta om 20.30 uur op de muur om je plek te claimen. Tickets kosten een paar dollar, meer op cañonazo-avonden, en het commandomuseum van Che Guevara zit op hetzelfde terrein.
Hoe je er komt, betaalt en je timing bepaalt
De uitzichtpunten vallen uiteen in drie clusters: Oud-Havana en Parque Central, waar je naartoe wandelt; Vedado, waar je met een korte taxirit bent; en de overkant van de haven, bereikbaar met de veerpont vanaf San Pedro voor Casablanca en het Cristo, of over de weg door de tunnel voor de twee forten. Taxi's onderhandel je voordat je instapt, er is geen meter, dus spreek de prijs af op de stoep.
Neem contant geld mee en plan er je hele dag omheen. De prijzen hier zijn weergegeven zoals deze locaties ze noemen, meestal in USD-equivalent, en de kleine locaties, dat wil zeggen de Cámara Oscura, de klokkentoren, de mirador van Martí en de veerpont, kosten heel weinig. Een realistische dag vol uitzichten loopt van minder dan 10 USD als je je bij de monumenten, de veerpont en het terras van Inglaterra houdt, tot 60 of 70 USD per persoon als je het dak van het Kempinski of een diner bij La Torre boekt.
Wat timing betreft: de dagattracties sluiten vroeg: de camera obscura gaat rond 17.30 uur dicht en de klokkentoren rond 18.00 uur, dus doe die vóór het midden van de middag en bewaar de dakterrassen voor het uur voor zonsondergang. De zonsondergang in Havana is snel, en de plekken langs de reling bij Mirabana en Habana Blues zijn ongeveer een uur daarvoor bezet. Wil je één goed opgebouwde avond, neem dan laat in de middag de veerpont naar het Cristo, kom terug, drink bij Inglaterra of Ambos Mundos terwijl het licht afneemt en steek dan over naar La Cabaña voor het kanon. Waar deze plekken in de rest van de stad liggen, zie je in de gids voor Havana.
